Aktualne wydanie nr 3/2022


Kandydat na przewodnika psa służbowego. Analiza wymagań i predyspozycji

Podstawową formą doboru psów jest centralny dobór psów do służby w Policji realizowany przez szkołę. Jest to kwestia dość rozbudowana, znajdująca swoje odzwierciedlenie w załączniku nr 4 pt. „Kryteria doboru psów” do zarządzenia nr 296 Komendanta Głównego Policji z dnia 20 marca 2008 r. w sprawie metod i form wykonywania zadań z użyciem psów służbowych, szczegółowych zasad ich szkolenia oraz norm wyżywienia, a także w założeniach do centralnego doboru psów do służby w Policji. Natomiast kryteria doboru samych kandydatów na przewodników do pełnienia tego rodzaju służby opisane są zaledwie w jednym paragrafie ww. zarządzenia. Po ich spełnieniu kandydatami na przewodnika psa mogą zostać prawie wszyscy policjanci. Kryteria te pozostają pomimo kolejnych nowelizacji zarządzenia nr 296 w zasadzie bez zmian. Kto wobec tego mógłby być idealnym kandydatem na przewodnika psa służbowego? Czy wymagania stawiane obecnie kandydatom na przewodników są wystarczające?

Ogólne kryteria doboru kandydatów na przewodników psów

Obecnie, zgodnie z § 11 zarządzenia nr 296 KGP z dnia 20 marca 2008 r. w sprawie metod i form wykonywania zadań z użyciem psów służbowych, szczegółowych zasad ich szkolenia oraz norm wyżywienia, wymagania stawiane kandydatom na przewodników to:

  • złożenie deklaracji do pełnienia tego rodzaju służby;
  • odznaczanie się dobrą sprawnością fizyczną;
  • dobry stan zdrowia;
  • posiadanie uprawnienia do prowadzenia pojazdów służbowych;
  • posiadanie predyspozycji do pracy ze zwierzętami.

O ile predyspozycje związane ze służbą policyjną nie wymagają komentarza, o tyle warto, zdaniem autorów, zatrzymać się przy pierwszym i ostatnim wymogu.

Dobrowolna deklaracja do pełnienia tego typu służby

Już pierwsze podręczniki tresury psów policyjnych, wydane ponad 100 lat temu, podkreślały jasno i wyraźnie, że: „tylko ludzie zgłaszający się dobrowolnie do tak trudnej pracy mogą być odpowiednio spożytkowani”. Nakazywanie takich czynności i wiązanie człowieka obowiązkami związanymi z utrzymaniem i tresurą zwierzęcia przez wiele lat nie będzie korzystne dla żadnej ze stron i nie zapewni optymalnego wykorzystania potencjału zwierzęcia podczas wykonywania czynności służbowych.

 

Predyspozycje do pracy ze zwierzętami

Posiadanie predyspozycji do pracy ze zwierzętami jest niewątpliwie słusznym wymogiem. Zdaniem autorów, ktoś, kto nie lubi zwierząt i czuje do nich odrazę, nie da rady współpracować z przydzielonym mu psem przez kolejne miesiące szkolenia, a następnie lata służby. Można jednak polemizować z ogólnością tego sformułowania. Czy chodzi o ogólne zamiłowanie do psów i brak lęku? Zwierzęta, pomijając ich rodzaje i rozmiary, mają – tak jak ludzie – uwarunkowania osobnicze i określone typy charakteru. Tresura policyjna zasadniczo różni się od tresury amatorskiej, a szkolony pies, szczególnie w kategoriach patrolowo-tropiących i patrolowych, pełni ostatecznie rolę środka przymusu bezpośredniego. Proces szkolenia zakłada pokonywanie z psem różnej długości dystansów terenowych, naukę pokonywania przeszkód, rozwijanie silnych popędów obrończych, a także praktyczną naukę pozoracji podczas ćwiczeń obrończych. Wymaga to w praktyce od człowieka nie tylko dobrej kondycji fizycznej, ale i dość dużej manualności przy kształtowaniu zachowań. Trudno jednak wyrobić tego typu umiejętności bez określonej ilości ćwiczeń i doświadczenia w tresurze. Aby wytłumaczyć skalę problemu, warto przyjrzeć się kształceniu duetu – człowieka i zwierzęcia.
(...)

Piotr Mrozowski|
Zakład Kynologii Policyjnej CSP

Daniel Tatera
Zakład Kynologii Policyjnej CSP

 


Pełna wersja artykułu "Kandydat na przewodnika psa służbowego. Analiza wymagań i predyspozycji" w pliku PDF

 

powrót
drukuj