Menu szybkiego dostępu

Strona główna serwisu Kwartalnik Policyjny

Podcięcie duże zewnętrzne jako forma obezwładnienia

Jedną z form obezwładnienia napastnika podczas interwencji policyjnej jest obalenie go do pozycji umożliwiającej założenie kajdanek na ręce trzymane z tyłu. Pozycja parterowa zapewnia większą kontrolę nad agresorem w czasie wykonywania czynności służbowych. Jedną z technik, której można użyć podczas interwencji, jest podcięcie duże zewnętrzne.

Podcięcie zewnętrzne pochodzi z technik stosowanych w judo pod nazwą ,,o-soto-gari”. Nie bez przyczyny to właśnie ta technika jest wpisana w program szkolenia zawodowego podstawowego policjantów. Chodzi o przede wszystkim o jej skuteczność i prostotę. Trzeba tu jeszcze podkreślić, że zastosowanie tej techniki daje duże możliwości kontroli napastnika zarówno podczas obalenia, jak i obezwładniania w samym parterze, co oczywiście przekłada się na skuteczność przeprowadzonej interwencji.

Duże znaczenie mają tu detale techniczne, które pozwalają na minimalizację ryzyka urazów głowy i innych części ciała napastnika, co jest istotne z punktu widzenia odpowiedzialności karnej funkcjonariusza Policji oraz bezpieczeństwa przeprowadzanej interwencji. Wynika to z tego, że większość interwencji odbywa się w miejscach, gdzie podłoże jest twarde, tj. na betonie, kostce brukowej, asfalcie itp., i asekuracja osoby obezwładnianej jest tutaj kluczowa. Warto jeszcze dodać, iż technika podcięcia dużego i małego zewnętrznego jest używana w systemach samoobrony i wykorzystywana nie tylko przez Policję, ale równie przez inne służby mundurowe, takie jak np. wojsko.

Podcięcia można użyć wobec napastnika, który posiada odzież typu kurtka, gruba bluza itp., wykorzystując chwyt za ubranie, ale również wobec osoby, która takiego odzienia nie posiada, w takim przypadku stosujemy tzw. goły chwyt. Czyni to technikę bardzo uniwersalną i daje możliwość dostosowania chwytu przez policjanta do zmieniającej się sytuacji podczas interwencji. 

W niniejszym artykule przedstawię i omówię poszczególne elementy wykonywania ww. techniki.

Podsumowanie

W niniejszym artykule przedstawiono zagadnienie związane z techniką obezwładnienia napastnika przy pomocy podcięcia dużego zewnętrznego. Technika ta jest bardzo skuteczna i może być używana podczas interwencji policyjnej, gdy mamy do czynienia z osobą agresywną. Użycie techniki jest bezpieczne, ponieważ nie powoduje poważnych obrażeń u osoby, wobec której ją zastosowano, a samo jej wykonanie nie jest skomplikowane.

asp. szt.  Bartłomiej Stępak
Zakład Interwencji Policyjnych CSP

Outer leg sweep as a control technique

This article discusses the use of an outer leg sweep as a technique for bringing an aggressive person under control. The technique is highly effective and can be used during police interventions when dealing with an aggressive individual. It is considered safe because it does not cause serious injuries to the person it is applied to, and the technique itself is relatively simple to perform.

Tłumaczenie: Joanna Łaszyn

  •
    Fot. 1. Podczas podejścia do napastnika policjant przyjmuje pozycję walki, chroniąc miejsca wrażliwe i zachowując odpowiedni dystans, i jest przygotowany do ewentualnego odparcia ataku.
  •
    Fot. 2. Przejście do klinczu, kontrola napastnika poprzez przechwycenie ramienia oraz tułowia i jednoczesne wycofanie bioder, by ustabilizować pozycję.
  •
    Fot. 3. Wychylenie w tył, skos przeciwnika, by go zdestabilizować i przenieść jego ciężar na jedną stronę, i jednocześnie przejście lewą nogą na lewą stronę.
  •
    Fot. 4. Prawa noga policjanta przechodzi do przodu między jego lewą nogą a napastnikiem.
  •
    Fot. 5. Następuje podcięcie napastnika przez policjanta prawą nogą. Podcięcie należy wykonać bardzo energicznie, przesuwając biodro do tyłu. Tułów policjanta pochylony jest do przodu, a bark styka się z barkiem przeciwnika, co pomaga przenieść ciężar na jedną stronę.
  •
    Fot. 6. Po obaleniu osoba jest dalej kontrolowana przez policjanta przez zastosowanie dźwigni na łokieć, a także przytrzymanie jej kolanem przy podłożu.
  •
    Fot. 7. Następuje unieruchomienie napastnika, a następnie przetoczenie go na brzuch poprzez przejście lewą nogą na drugą stronę i jednocześnie wywieranie presji prawym kolanem na jego bark.
  •
    Fot. 8. Przytrzymanie kolanem dźwigni na bark, co ma istotne znaczenie przy unieruchomieniu napastnika.
  •
    Fot. 9. Przejście do pozycji do założenia kajdanek przy jednoczesnej kontroli przeciwnika, zastosowanie dźwigni łokciowej i nadgarstkowej, tak by bezpiecznie założyć mu kajdanki na ręce trzymane z tyłu. Fot. 1–9. Adam Kryszajtys.

Pliki do pobrania