nr 2/2016

Dynamicznie rozwijający się przemysł motoryzacyjny, zaawansowane technologie, duża konkurencja wśród producentów i konstruktorów autobusów sprawiają, że nowo projektowane i budowane pojazdy przeznaczone do poruszania się po drogach dają osobom podróżujących nimi wysoki stopień poczucia bezpieczeństwa, jak również są akceptowane przez środowisko naturalne. Taki model pojazdu mamy na myśli, kiedy mówimy o fabrycznie nowym autobusie, spełniającym normy i warunki dotyczące rozwiązań technicznych, mechanicznych, eksploatacyjnych czy ekologicznych. Jednak z biegiem przejechanych kilometrów, upływającego czasu, niewłaściwej eksploatacji i w związku ze stanem dróg zachodzi postępujący proces zużywania się poszczególnych elementów pojazdu, podzespołów czy urządzeń. Wpływa to zarówno na stan bezpieczeństwa pojazdu w ruchu drogowym, jak i na zanieczyszczenie środowiska naturalnego. Rozwijająca się gałąź turystyki związana z przewozem osób, w tym dzieci – na wycieczki, kolonie, obozy letnie czy inne formy wypoczynku, wymusza na podmiotach zajmujących się bezpieczeństwem w ruchu drogowym rzetelne i profesjonalne działania mające na celu wyeliminowanie z ruchu autobusów niesprawnych technicznie.

Bezpieczeństwo jest pojęciem trudnym do zdefiniowania. Stanowi jedną z podstawowych potrzeb człowieka. Słowo bezpieczeństwo jest pochodzenia łacińskiego i składa się z dwóch członów. Pierwszy człon to sine, który w języku polskim oznacza „bez”, natomiast drugi człon – cura – oznacza strach, obawę. Jest to więc stan spokoju, pewności, bez poczucia strachu i zmartwień[1].

Jednym z najważniejszych elementów, na który należy zwrócić uwagę podczas przeprowadzania interwencji, jest bezpieczeństwo fizyczne policjantów. Bezpieczeństwo, w znaczeniu ogólnym, jest rozumiane jako całokształt okoliczności mających lub mogących mieć wpływ na realizowanie przez funkcjonariuszy czynności interwencyjnych bez jakiegokolwiek narażenia interweniującego policjanta. W kontekście interwencji z użyciem broni palnej zaś bezpieczeństwo jest rozumiane przede wszystkim jako zastosowanie odpowiednich czynności taktycznych, takich jak np. sprawdzenie obszaru pozostającego poza polem widzenia, wzajemna asekuracja (ustawienie w trójkącie bezpieczeństwa) czy wykorzystywanie osłon. Niniejszy artykuł ma na celu przybliżenie wiedzy z zakresu stosowania niezbędnych instrumentów zwiększających bezpieczeństwo podczas podejmowania interwencji z użyciem broni palnej.

Bezpieczeństwo, po potrzebach fizjologicznych, jest zaliczane do podstawowych potrzeb człowieka. Każdy człowiek pragnie zabezpieczyć się przed krzywdą fizyczną i emocjonalną. Dążąc do zapewnienia sobie i swoim bliskim bezpieczeństwa osobistego, powinniśmy w pierwszej kolejności zdawać sobie sprawę z potencjalnych zagrożeń, następnie nauczyć się ich unikać i w dalszej kolejności opanować sposoby reagowania w krytycznych sytuacjach.

Realizacja policyjnych czynności i działań służbowych pokazuje, że nie ma stuprocentowych gwarancji bezpieczeństwa, nawet w przypadku błahych z pozoru zdarzeń, jak zaśmiecenie chodnika, używanie słów wulgarnych na ulicy itp. Każda taka sytuacja w krótkim czasie może się przeobrazić w poważne zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego albo mienia. Sprawcy ekscesów czy drobnych naruszeń prawa mogą doprowadzić do eskalacji napięcia, przejawów przemocy i agresji, w efekcie – do konieczności stosowania środków przymusu bezpośredniego oraz represji karnej.

Rozkazodawstwo stanowi istotny instrument regulacji działalności legalnych zespołów militarnych. Jego istnienie wynika z prawnych stosunków międzypersonalnych, których istotą są uprawnienia władcze przełożonego względem osoby zobowiązanej do posłuszeństwa – podwładnego. Treść artykułu dotyczy problematyki pojęcia rozkazu wojskowego w rozumieniu nauki o normach i prawa wojskowego, działania na rozkaz oraz prawnych konsekwencji niewykonania rozkazu na gruncie aktualnych przepisów Kodeksu karnego.[1]

Powódź jest naturalnym, przejściowym zjawiskiem hydrologicznym, które jest spowodowane na przykład wezbraniem wód rzecznych lub morskich, wskutek czego po przekroczeniu stanów brzegowych następuje zalanie terenów nadbrzeżnych albo depresyjnych, powodując zagrożenie dla ludności i ich mienia. W przypadku wystąpienia zagrożenia powodziowego Policja wykonuje nie tylko swoje zadania ustawowe, ale także realizuje działania bezpośrednie w stosunku do zagrożonej ludności, a często przekazuje do użytku swój sprzęt i inne środki jednostkom ratowniczym. Istotnym elementem skutecznego działania jest sprawne funkcjonowanie systemu zarządzania kryzysowego oraz wyposażenie jednostek w odpowiedni sprzęt ratowniczy.